recensie: Don Tòn
speeldata: voorjaar 2006
bron: De Twentsche Courant Tubantia
recensent: Nicolet Steemers
Levenslust houdt Beckum levenslustig
BECKUM -
Ofwel de schrijver van het blijspel ‘Don Tòn' is zelf agrariër, ofwel hij kent de mores van het moderne boerenleven van nabij. In het eerste geval heeft hij een aardige uitlaatklep gevonden voor de ergernis dat een boer tegenwoordig meer tijd achter zijn computer door moet brengen dan dat hij in de stallen of op het land kan werken.
Het zal je ook maar overkomen: je kiest voor het buitenleven en zelfstandigheid en voor je het weet ben je getransformeerd tot kantoorklerk. Niet voor niets emigreren veel agrariërs.
Ook het personage Kees Stokkelaar dat een hoofdrol in ‘Don Tòn' vertolkt, speelt serieus met dit plan en gaat op zoek naar kopers voor zijn boerderij. De interesse is groot. De plaatselijke zangvereniging ziet wel wat in de schuur als repetitieruimte maar ook een stel uit de stad heeft belangstelling.
Als de moeder en de zus van Kees de emigratieplannen ter ore komen, smeden zij samen een plan om er een stokje voor te steken.
Hoewel de thematiek modern is, voldoet het blijspel in alle opzichten aan het predikaat ‘traditionele plattelandskomedie'. En dat is ook precies waar het publiek voor komt.
Vet aangezette typetjes, zoals het rapalje uit de stad, dat zich afwijkend kleedt en in drugs handelt en een sullige postbode, die liever gaat vissen dan de verantwoordelijkheden van een huwelijk onder ogen ziet.
Laatstgenoemde was wat over de top, maar veel typetjes spraken tot de verbeelding. Hennepkweker Ton met zijn bulderende stem bevestigde alle vooroordelen die er bestaan over schorem en de nieuwsgierige, dranklustige buurman zorgde voor menige vrolijke noot. De moederfiguur, die een nare ziekte voorwendde om emigratie te voorkomen, had een dankbare rol, die ze met verve speelde.
Misschien had de schrijver van het stuk deze groep wel in gedachten, want het leek op maat voor ze gemaakt. Zestig jaar bestaat toneelvereniging Levenslust. Welnu, ze doen hun naam eer aan. Neem bijvoorbeeld de dames Grada Weernink en Annie Mentink, die al vanaf de oprichting lid zijn. Ook dit keer waren ze van de partij, en hóe! Als verontwaardigde koorleden stonden de dames uitstekend hun mannetje. Verenigingen als Levenslust zorgen ervoor dat de gemoederen in de dorpsgemeenschap in beweging blijven. Dat ze dat nog maar lang mogen blijven doen.
Nicolet Steemers
© Wegener.NV 2006
Toneelvereniging Levenslust , speelde op 18, 19, 24, 25, 26, 31 maart en op 1 en
2 april het blijspel , "Don Tòn", geschreven door de Albergse schrijver Jos Schepers.
Korte inhoud:
Dit stuk is een nieuw plattelands blijspel in drie bedrijven, welke nog maar door één enkele toneelverenigingen in het land is opgevoerd. Levenslust zou Levenslust niet zijn als wij niet onder leiding van onze regisseur Jan Eijsink en met toestemming van de schrijver Jos Schepers onze eigen 'draai' aan dit stuk zouden geven.
Kees, een jonge boer, heeft het wel gezien in Nederland en wil emigreren. Als deze plannen, die tot nu toe alleen nog maar bekend zijn bij hem en zijn vrouw Yvonne, uitlekken zijn de poppen aan het dansen.
Want zus Carla wacht al jaren op hét huwelijksaanzoek van haar vriend en postbode Peter.
Dus van vertrekken kan wat haar betreft geen sprake zijn. Ook Dien, de moeder van Kees, ziet het helemaal niet zitten. Ze woont goed en met haar ziet ook buurman Gerrit liever dat alles bij het oude blijft.
Desondanks lijkt Kees zijn plannen door te zetten en dienen Tonny en Janita, twee asociale types, zich aan als aspirant kopers. Nou ja… kopers, eerst willen ze één schuur huren, later kopen ze wel effe de hele ‘toko’… wordt er gezegd.
Carla en Dien bedenken om hun eigen redenen een plan om het naderen de onheil te keren.
Als dan Annie en Sanny, twee leden van de plaatselijke zangvereniging, ook nog interesse tonen in dezelfde schuur neemt de zaak een andere wending zonder dat de meeste betrokkenen dit in de gaten hebben.
Ook het plan van Carla en Dien loopt niet zoals verwacht. Hoe het allemaal afloopt, en of de heer Tinselboer van het emigratie bemiddelingsbureau zaken kan gaan doen, zal pas helemaal aan het eind van dit eigentijds blijspel duidelijk worden.
