|
Theo van Zanten |
Pensionhouder |
Hennie van Otten |
|
Rita |
Zijn vrouw |
Gerda Pot |
|
Stien |
Dienstmeisje |
Debbie ter Avest |
|
Dries Bulten |
Een gast |
Eddie Drenth |
|
Aal |
Zijn vrouw |
Cilia Scharenborg |
|
Wilma Broks |
Een gaste |
Dianne Paalman |
|
Suze |
Dochter van Wilma |
Ellis Schrever |
|
Jan |
Verloofde van Suze |
Arjan Lammers |
|
Frank Baars |
Badmeester |
Daan Nibbelink |
|
Kees v/d Broek |
Een gast |
Ben Nijenhuis |
|
figurant |
Een gaste |
Mayke Mentink |
|
|
|
Inge Lammers |
|
|
|
|
|
Regie |
|
Joop v/d Berg |
De spelers
recensie: Niet elke haan kraait
speeldata: najaar 2010
bron: De Twentsche Courant Tubantia
recensent: Paul de Jong
"Levenslucht Beckum laat publiek lachen"
speeldata: najaar 2010
bron: De Twentsche Courant Tubantia
recensent: Paul de Jong
"Levenslucht Beckum laat publiek lachen"
Beckum is bijzonder. Dat is natuurlijk alleen op ‘het toneel’ gebaseerd want ik ken niet alle structuren in de samenleving Maar Levenslust vertegenwoordigt wèl de samenleving. Hoe kan het anders dat bij de première van ‘Niet elke haan kraait’ al direct alle volgende uitvoeringen uitverkocht zijn. Terecht, ook in Hengelo/ Enschede en Haaksbergen weten ze wat Levenslust is, maar ik kan me niet voorstellen dat er iemand in Beckum is die niet naar de verrichtingen van Levenslust gaat kijken.
Het was dus vrijdagavond in het Proggiehoes weer heel vol. Gewoon om te genieten van alle fratsen van de toneelspelers. En dat is niet het enige, het lijkt of er een speciaal bouwbedrijf is voor de decoropbouw. Daar wordt over nagedacht en als de uitvoering klaar is past het decor als een handschoen om alle vingers. Zelden zie je een toneelvoorstelling die zo grondig verzorgd is als in Beckum. Daar kan je dan geen punt van maken want het zijn amateurs en het hoeft niet per se zo professioneel.
Maar niet in Beckum, en daarom is Beckum bijzonder. Zoals het decor, geluid, licht, de toneelregie en nu ook nog de keuze van het stuk wat nog nergens op de amateurpodia is vertoond. Een toneelverhaal met een body, geen klucht want dat is anders met typetjes en overdrijvingen, maar gewoon een lachstuk. En gelachen werd er in het Proggiehoes, onbedaarlijk. De zaal was eigenlijk nooit uitgelachen en als je dat ziet dan kun je er een voorstelling van maken dat het ook voor een jaar uitverkocht zou kunnen zijn. Want ook op het toneel is ‘gewone lol’ zeldzaam.
Laten we vooral niet vergeten wie deze levenslustige groep is voor gegaan. De vele toneelspelers, maar zeker ook de bestuurders en de regisseurs; ‘onze Joop’, Jan Eysink, en van de laatste jaren Jos Schepers, Cilia, (natuurlijk) en dan nu Joop van der Berg. Allemaal uitgelezen project-ontwikkelaars die als doel hebbeen een voortreffelijk potje toneel op het podium te zetten. En daarvan zien we nu in 2010 het resultaat, wat misschien iets te lang duurde, maar wie maalt hierom.
Een toneelavond die Levenslust waardig is!
